Pages

Monday, April 16, 2007

प्रत्यूष

दिवस रोज तसाच उजाडतो. प्रभाती पूर्वेचे असलेले रंग संध्येला पश्चिमेचे होतात..... उद्या पुन्हा तोच खेळ खेळ्ण्यासाठी. पण एखादी पहाट सारं आयुष्य बदलून टाकते. क्षणोक्षणी होणारी नानाविध रंगांची पखरण मन भारुन टाकते. सारी कोडी कशी पटकन उलगडतात. जगण्याचा अर्थ जाणवून देणारा हा किमयागार म्हणजेच प्रातःकाल.....ब्रम्हसमय...."प्रत्यूष"
......दिनेश गिरप

1 comment:

Unknown said...

sir this is very beautiful...